دوزلی اوغلان آذربایجانی تورکی شعر موزیک

TƏKBEYTLƏR

* * *

Nǝ qǝdǝr naz edǝcǝksǝn, a kaman kaşlı yarım,

O kamanın oxuna dözmǝyǝ yoxdur qǝrarım.

* * *

Elǝ möhkǝm qurulub qaşlarının hǝr kamanı

Onları çǝkmǝyǝ mǝn xǝstǝdǝ o qüvvǝt hanı?

* * *

Nǝrgiz kimi ol gözlǝrǝ aldanma, amandır,

Mǝzlum görünǝn zalimin hǝr zülmü yamandır.

* * *

Abrunu tǝkmǝ hǝdǝr, böylǝ misal var, deyǝsǝn;

Qurumuş arxa ümid var ki, gǝlǝr su tǝzǝdǝn.

* * *

Xǝncǝrin bircǝ baxışda kǝsǝrin billǝm o dǝm,

Qaşının ovxarını bilmǝyirǝm, bilmǝyirǝm!

Ehtiyatla bax o yatmış gözǝlin gözlǝrinǝ,

Vay o dǝmdǝn oyanıb baxsın o gözlǝr dǝ sǝnǝ.

* * *

Yoxsulluğun ǝlindǝn tǝzǝ xilas olan kǝs,

Tǝǝccübdür, yoxsula necǝ laqeyd baxır bǝs?

* * *

İki şey istǝrǝm dünyada dövrandan, inan,

Sǝn yanımda olasan, hicr dǝ qalxa aradan.

* * *

Ahımın atǝşi o qaşlarına etmǝz ǝsǝr,

Bǝs nǝ sözdür ki, deyilǝr kaman otda ǝyilǝr.

* * *

Tǝzǝ açmış çiçǝyim, çox uzağa getmǝ ki, sǝn?

Yol kǝnarında gülü tez qoparar yoldan ötǝn.

* * *

Küçǝdǝ torpaq ilǝ oynayan o oğlana bax.

Kim ki, nadandı bu dünya onu bil, oynadacaq.

Elǝ ağır keçir illǝr ǝyilibdir belimiz.

Yola saldıqda ili bayram edir ellǝrimiz.

* * *

Gülmǝ ey gǝnc, bu ağarmış saçımın mǝnası var,

Bil ki, bu dünyada hǝr dağ başına yağmır o qar.

* * *

Nǝ qǝdǝr zülm elǝyirsǝ, düzü bu dünya bizǝ,

Onu tǝrk et, deyǝ hökm etmǝyirik qǝlbimizǝ.

* * *

Qǝlbimin atǝşi qalxmazsa çinar qǝddǝ ǝgǝr,

İnanan olmayacaq dǝrdlǝrimǝ bircǝ nǝfǝr.

* * *

Kim meyǝ meyl elǝsǝ bil ki, pǝrişan olmaz,

Kim görüb tövbǝ edǝn sonra pǝşiman olmaz?!

* * *

Zülfü afǝt, teli fitnǝ, o qara xalı bǝla.

Vay o gündǝn ki, bu kafirlǝr hǝlǝ ǝlbir ola.

Sübhǝ tǝk qalsam ǝgǝr bir dǝ xǝyalıyla onun

Açmaram gözlǝrimi, başıma açsa min oyun.

* * *

Neçǝ qǝlbi şişǝ tǝk vurdu daşa, eylǝdi zar,

Bil ki ǝfsanǝ imiş «yar ürǝyi nazik olar».

* * *

Yoxsulun eyninǝ gǝlmǝz qocalıq dǝrdi, inan,

Dǝrd odur ki, diş ola, amma çörǝk tapmayasan.

* * *

Zülfünün dǝrdi ki, hansı ürǝyi aram edǝr,

Bu ümidlǝ yaşayıb hǝr gününü axşam edǝr.

* * *

Zahidi qayma qǝdǝm basmağa meyxanǝyǝ sǝn,

Meyi, meyxanǝni tǝhqir elǝyirsǝn niyǝ, sǝn.

* * *

Nǝ sǝbǝb oldu yarın zülfü bizǝ olmadı ram,

Niyǝ bilmir ki, onun atǝşinǝ odlanıram.

Gah ürǝk ovlayır o, gah da olur çox mehriban,

Əlaman ol fitnǝkar saçlar ǝlindǝn, ǝlaman!

* * *

Kǝsilǝ ǝllǝri kim ki, bizi al qanǝ çǝkib,

O pǝrişan saçına sübh sağı şanǝ çǝkib.

* * *

Sinǝm yarıdır bir daha dağ çǝkmǝ, amandır,

Rǝhm eylǝ mǝnǝ zülfǝ daraq çǝkmǝ, amandır.

* * *

Saqi, çǝkmǝ gözünü mǝndǝn, elǝ bir dǝ kǝrǝm,

Al ǝlimdǝn bu camı, yoxsa özümdǝn gedǝrǝm.

* * *

Sevgidǝn xali olan baş bǝdǝnǝ yükdür, inan,

Kuzǝ boş oldu onu almaz ǝlǝ arif olan.

* * *

Mey satanlar küçǝsindǝ paxılın yoxdu yeri,

Paslı qabda mey ǝgǝr qalsa heç olmaz ǝsǝri.

Doğru söz ox kisindir, düz dǝyǝcǝkdir nişana,

Oğul istǝr kişitǝk tab gǝtirǝ bilsin ona.

* * *

Söz uzandıqca azaldar özünün qiymǝtini,

Hǝr kǝsi mǝdh elǝyǝn tez salar öz hörmǝtini.

* * *

Dinlǝyǝn arif olarsa natiqǝ ilham verǝr,

Qönçǝ sakit durmasa bülbül fǝğan eylǝr mǝgǝr?

* * *

Sözün mǝnasındadır söz deyǝnin qüdrǝti,

Çün ǝtrindǝn bǝllǝnǝr hǝr gülün lǝtafǝti.

* * *

Söz çıxıb dağ başına, qǝlǝmin dili haça,

Qǝlbim qǝlǝmǝ döndü, mǝn bir söz ovlayınca.

* * *

Kağız üstǝ hǝr kǝsin inildǝsǝ qǝlǝmi

Bil ki, qǝlǝm tutanın başından aşıb qǝmi.

Hövsǝlǝsiz adamla sǝfǝr etmǝ heç zaman,

Şar kimi partlayacaq adicǝ bir tǝmasdan.

* * *

Gǝlişinlǝ gedişin öz ǝlindǝ olmayıb,

Bu dünyada günlǝrin bǝs necǝ keçdi, Saib?

* * *

Sinǝmin yarasın kim gözǝsǝ iynǝ ilǝ,

Yenǝ çatmaz bu tikanlar da ola iynǝ belǝ.

* * *

Ey güldǝrǝn, bu bağda ehtiyatla dolan sǝn,

Nigaran gözlǝrini şǝbnǝm çǝkmir ǝlindǝn.

* * *

Fǝlǝk aman vermǝdi arzuya çatsın ürǝk,

Arzuma çatmaq üçün nadan olaydım gǝrǝk.

* * *

Kimǝ qayğı edirǝm, qayğım dönür dǝrd olur,

Müşkülünü açdığım boynuma kǝmǝnd olur.

Qǝlbimin şişǝsini sındıran ol yara deyin.

Ki, sınıq qǝlbdǝ sağalmaz daha bu yara, deyin.

* * *

Sübh açılmışdı daha, sakit oturmaq nǝ üçün,

Ahını qasid elǝ, yanına göndǝr o külün.

* * *

Bircǝ gün ömründǝ kim aşiq olubsa dünyada,

Olsa da kafǝr, qiyamǝt günü azaddı o da.

* * *

Gözlǝrim yaşlı, ürǝk qǝmli, dilim ahla dolu,

Nǝ bileydim ki, çǝtinmiş bu qǝdǝr eşq yolu.

* * *

Aşiqindǝn sonra mǝşuqǝ onun qǝdrin bilir,

Fǝrhad öldükdǝ nǝ çǝkmişdi Şirin, Şirin bilir.

* * *

Güllǝrin rǝngini sormaqla ǝzab vermǝ ona,

Hansı bülbül ki, qǝfǝsdǝ göz açıbdır cahana.

Bu qǝlǝmdan kim tǝng oldu mǝnǝ çün alǝm,

Dǝrimi dillǝrǝ salsa, salacaq indi qǝlǝm.

* * *

Qǝdǝmim dǝysǝ çǝmǝnlik bozarıb torpaq olar,

Lalǝnin bir dağı qǝlbimdǝ dönüb min dağ olar.

* * *

Bir nǝfǝr buğdayi dilbǝr nǝsibim olsa nǝ qǝm,

Mǝn mǝgǝr hǝzrǝti Adǝm nǝvǝsindǝn deyilǝm?!

* * *

Kim paxıllıq tozunu silsǝ ürǝyindǝn ǝgǝr,

Gözlǝrindǝ yer üzü tazǝ gülüstana dönǝr.

* * *

Kim ağlının gözüylǝ su dünyanı seyr edǝr,

Torpağın altında da rahat yatıb dincǝlǝr.

* * *

Nǝ mǝsciddǝn xeyir gördüm, nǝ meyxanǝ çatır dadǝ,

Daha başqa yerim yoxdur gedim, indi bu dünyadǝ.

Qürbǝtǝ bağlama bil, tǝrk elǝmǝ tez vǝtǝni,

Hǝr quşun öz yuvası, hǝr kişinin öz vǝtǝni.